Ik ken vrij weinig Belgen. Hoewel ik slechts 10 kilometer van de grens woon, heb ik nooit genetwerkt, gesocialized of überhaupt een telefoonnummer opgeslagen van een Belg. Tot afgelopen week.

Jullie zijn Vlaams, toch?

Ik zat in de trein van Arnhem naar Tilburg. Naast mij zat een stel overduidelijk Vlaams te spreken. Even schoot de wilde gedachte door mij heen om hen aan te spreken. Ik wilde toch contact leggen met Belgen? Maar ik vond het te spannend. Doe niet zo gek, zei ik tegen mezelf. Toch bleef ik met mijn houding duidelijk maken dat ik graag met ze wilde praten. Misschien zou de kracht van mijn brein hen iets duidelijk maken. Maar als iets duidelijk werd, was het wel dat ik ze moest aanspreken als ik contact wilde maken. “Sorry, mag ik jullie iets heel raars vragen? Jullie zijn Vlaams, toch?”

Zo begon ik. Ik schoot direct in de journalist-modus; als journalist kan ik namelijk meer maken, mijn alter-ego beschermt mij van ongemakkelijk momenten en rare situaties. “Ja, natuurlijk”, antwoordde de jongen in het gestreepte shirt. Er volgde een gesprek over wonen in België en als snel wisselden we contactgegevens uit. Wie weet waar deze willekeurige ontmoeting me nog heen gaat brengen!

Kroegentocht

Een tweede bijzondere ontmoeting was in de kroeg. Een vriend van mij kwam naar mij en toe en zei: Cyrine, ik heb hier iemand voor je die in Brussel heeft gewoond. Mijn enthousiasme kon ik niet verbergen. Ik sprong op, mijn wijntje achterlatend, en maakte kennis met deze voormalige Brusselaar. Een hele tijd hebben we gekletst over de Belgische hoofdstad, het leren van Frans en een woning vinden. Interessant en vooral erg gezellig!

Jan-en-alle-man

Als tiener was ik redelijk verlegen en introvert, zoals dat dan heet. Inmiddels zullen mijn vrienden me niet zo snel meer verlegen noch introvert noemen. Overal waar ik kom leg ik contact met jan-en-alle-man. Als journalist erg handig en zeker voor een journalist die in België gaat wonen! Ik vind het ontzettend spannend om mensen aan te spreken, maar bijna altijd komt er een leuk gesprek uit en mensen hebben vaak een interessant verhaal dat ze meedragen. Ik denk dat mijn karakter in een nieuwe stad zeker van pas gaat komen.

Est-ce que je parle déjà français? (Ja, dit komt uit Google Translate)

Oei, oei, een beetje mijn Frans laten versloffen. Maar de man uit de kroeg wil me graag een woordje Frans leren en ook een vriend van mij, leraar Frans en zeer gepassioneerd, is niet te beroerd om mij de taal van de liefde te leren. Hij schrijft zelfs uitsluitend appjes in het Frans aan mij. Inmiddels kan ik al wel aardig Frans lezen, de context is me redelijk snel duidelijk.

Mijn telefoon staat nog steeds in het Frans en dat gaat aardig. ‘Partage’ betekent ‘delen’ heb ik ontdekt door het vele doorsturen van muziek via Spotify. Mensen die mijn telefoon gebruiken zijn wel even verward en regelmatig krijg ik de vraag waarom ik mijn telefoon in het Frans heb staan.

Nieuwssite Le Soir lees ik nog met enige regelmaat, zeker als ik gewoon het nieuws over de wereld en in België wil checken. De meeste context begrijp ik nu in het Frans.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *