Schermafbeelding 2017-08-17 om 16.12.50

Roemenië, ik kom terug.

Enschede, 15:56 ‘The adventure starts when the comfort is gone’

Roemenië, Dracula, Transsylvanië en… daar houdt het meestal op met de kennis over dit prachtige land. Ik ben er voor het eerst geweest deze zomer, met mijn scoutinggroep. Ik ben weer nieuwe ervaringen rijker en weet zeker dat dit niet de laatste keer is dat ik naar Roemenië ging. Elke keer als we geen tijd meer hadden voor een bepaalde activiteit werd er geroepen: ‘er moet altijd nog iets zijn waarom je terug wil!’. En ik wil zeker terug!

De organisatie 
Begin dit jaar begonnen we met brainstormen over zomerkamp: waar gaan we heen, wat gaan we doen? Met aanvankelijk zes, nu nog vijf “overvliegers” (de mensen die het jaar erop naar de volgende groep gaan en het zomerkamp daarom organiseren) bedachten we de mooiste locaties. Hongarije, Boedapest, was mijn eerste keuze. Ook Schotland, Servië en Noorwegen waren potentiële kandidaten. Maar uiteindelijk moet je de knoop doorhakken: het zou Roemenië worden. Nu begon het geregel pas.

Even ter informatie, we organiseren een actieve “vakantie” voor zestien mensen. Dat is wel even iets anders dan een stedentripje voor twee personen. Daarbij mag het niet te duur zijn allemaal, want je wil er voor een redelijke prijs heen. Uiteindelijk zijn we nog redelijk luxe in Roemenië terecht gekomen, namelijk per vliegtuig en hebben we daar ook nog vier auto’s mét airco geregeld. Geloof me, zo luxe zijn we nog nooit op kamp gegaan.

De reis kan beginnen….
We landde in Timisoara, of zoals wij het graag noemen, Timisahara, want het was er bloedheet. De temperaturen liepen gemakkelijk tegen de veertig aan en voor de meeste mensen in mijn groep was dat genoeg om de hele dag in de schaduw te willen staan. Met mijn Tunesische achtergrond kan ik toch net wat beter tegen de hitte, hoewel ik de zweetplasjes die je op de houten stoel achterliet in de tram ook niet echt kon waarderen.

De eerste dagen hebben we vooral uitgevogeld hoe de stad in elkaar steekt, waar je het best boodschappen kunt doen en hoe de mensen zijn. De auto’s hebben we pas later die week opgehaald, dus we vervoerde onszelf vooral per tram. Dat is nog best ingewikkeld als je de taal niet spreekt en dus maar met Google maps kijkt of je de goede kant op rijdt…


Schermafbeelding 2017-08-17 om 16.11.11

Groente en fruit is echt fantastisch in Roemenië. Het is even goed zoeken naar gave exemplaren, maar dan heb je ook wat. Citroenen groter dan je hand, blanke (!) paprika’s en meloenen zo breed als mijn volledige arm. En alles is spotgoedkoop, want het wordt allemaal in eigen land geteeld. In de supermarkt vonden we op een gegeven moment slakroppen voor anderhalve cent (!!!) per stuk. Anderhalve cent! Sowieso is alles wel goedkoop in Roemenië, 1 lei is minder dan 25 cent. Voor twee-en-twintig euro heb je honderd lei in de pocket.

Schermafbeelding 2017-08-17 om 16.11.46

Met je hoofd onder de waterval.

We zijn halverwege de week verhuisd richting Sibiu. Wat een prachtige camping was dat. Midden in de bergen. Mocht je nog geen camping hebben in Roemenië, zoek dan maar eens op, Camping de Oude Wilg (ja, hij is Nederlands!). In deze dagen heb ik voor het eerst in mijn leven door de bergen gewandeld. Wat was dat ontzettend mooi. We zijn eerst twee kilometer naar boven gereden en hebben vanaf daar gelopen. Over één kilometer doe je normaal nog geen kwartiertje, maar nu deden we er minstens anderhalf uur over. Stijl omhoog de bergen in, maar wat was het het waard.

Dit was het bergmeertje, super tof!

Dit was het bergmeertje, super tof!

Bijna bovenaan hebben we in een bergmeertje gezwommen, in ons ondergoed. Echt fantastisch. Nog meer omhoog klimmen, ook dit was slechts 417 meter, maar voelde als een eeuwigheid. Alles deed pijn, ik brandde in de felle zon. Maar het uitzicht gaf me die adrenaline kick. Wat was dit fantastisch mooi! De afdaling was even zwaar, zo niet zwaarder, maar ook prachtig. In totaal hebben we zes kilometer door de bergen gewandeld, soms met gevaar voor eigen leven, door de stijle paadjes.

De bergen hebben veel indruk op mij gemaakt. Het lijkt me heel tof om net als wat mede-wandelaars die we tegen kwamen met een tentje de bergen in te trekken. Stel je voor, wakker worden, een duik nemen in een bergmeertje en weer doorgaan. Ja, er is zeker nog iets om voor terug te gaan in Roemenië. Een man die we tegen kwamen, hij verkocht honing langs de weg, zei: ‘the adventure starts when the comfort is gone‘. En dat vind ik eigenlijk wel een heel goed levensmoto wat reizen betreft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *